Mijn nieuwsgierigheid was er al, een begin met handen in de klei ook, maar mijn zoektocht naar het ambachtelijk gebruik van klei begon pas echt tijdens mijn 3-jarige opleiding aan de Nederlandse Keramiekopleiding, aangevuld met een extra leerjaar glazuren en extra leerjaar draaien.
Klei is aards, grenzenloos materiaal; handgevormd als een object, het draaien op de draaischijf als het ambacht van pottenbakker.
Bij het draaien begin je met weinig en eindig je met een mok, kom, bord of wat dan ook. Je maakt telkens iets unieks, iedere beweging komt terecht in de klei.
Zoveel meer karakter dan het gebruiksgoed dat door de industrie gemaakt wordt met behulp van mallen.
Het precies willen reproduceren in een serie van gebruiksgoed heb ik losgelaten, liever zie ik de verschillen als kenmerk van een uniek stuk.
De aardse kleur en structuur van de gebruikte klei, niet alles bedekken met glazuur, ik wil het laten zien.
Processen uitproberen die dat bewerkstelligen.
Steengoed en porselein gestookt in de zoutoven en gedeeltelijk bedekt met de glazuren shino, celadon en as geven in reductie iedere keer een ander resultaat afhankelijk van de gebruikte klei, slibs, hoeveelheid zout en plaats in de oven. Natuurlijk ijzeroxide geeft bijvoorbeeld prachtige oranje tot bruine tinten. Op hoge temperatuur gaat het zout een verbinding aan met het kwarts in de klei, waardoor de huid verglaast en er een sinaasappelstructuur ontstaat, zoals op de traditionele Keulse pot.
Inspiratie voor de vormen van mijn werk vind ik bijvoorbeeld bij Japans keramiek. De Chawans en Yunomis, theekommen voor groene thee.
Bij de Koreaanse Moon jars, de mooie ronde vorm die in 2 helften gedraaid wordt.
Het Indonesisch houtsnijwerk, dat ik probeer te ‘vertalen’ naar klei.
En boven alles de natuur, de prachtige kleuren en vormen die ieder seizoen wisselen, zal altijd inspireren!
Het is en blijft een boeiende zoektocht!
Mail voor meer informatie: Joke.Oprel@gmail.com
Kleigenoten2020 